Gratulerar nydelege guten min

Tenk at du er blitt fem år. Tida har gått fort, og neste år er du allereie skulegut. Det er nesten ikkje til å tru. Gratulerar med dagen Noah.

Noah 5 år


Eg gløymer aldri den dagen du kom til verda;- 18.oktober 2014. Det var ein tøff fødsel, der mykje kunne gått gale. Heldigvis bur vi her vi bur, og alt gjekk fint til slutt. Takk og pris. Du er ein aktiv, energisk, følsom og litt «rampete» innimellom. Slik som ein 5 åring skal være. Du er ein veldig snill storebror til Erle. Ho ser opp til deg, og til din frustrasjon av og til, hermer ho etter det meste du både seier og gjer.

Sykling er ein av favorittane dine. Spørs om det blir ny og større sykkel til våren.
Og mamma synes sjølvsagt at det er kjekt å sjå deg på friidrettsbana.
Nokre turar heim til Vestlandet har det blitt. Hugsar du var 5 veker då vi køyrde åleine saman over fjellet.
Vi har hatt mange små utflukter, blant anna mating av ender. Dette er du ikkje så glad i, men litt nysgjerrig likevel.
Du passar på veslesysta di. Det er kjekt å sjå.

Du likar å sykle, gå på ski, sparke fotball, springe, teikne og så er du ein skikkeleg danseløve når mor set på musikk. Den eigenskapen såg eg ganske så tidleg. Kanskje du skal slå deg på noko heilt anna enn mamma, nemleg dans. Vel, dette skal du få velge sjølv. Mamma elskar deg og ynskjer deg det aller beste for dagen.

Neste år er du skulegut. Tenk det….

Stor gratulasjonsklem

Om livet som journalist: Utfordringar, utvikling, ansvar og relasjonar

Eg har jobba som journalist sidan 2004. Det begynner å bli nokre år med notatblokka, bak fotoapparatet og tastaturet, mange samtalar i telefon, mail att og fram, fleire turar i bil og fly. Ikkje på langt nær så mange som andre eg kjenner i same bransje, men åra har no gått og det same har kjennskapen til yrket. Og etter 15 år kan eg sei at eg ikkje har angra ein dag på valet.

Dei siste fem åra har eg jobba som sjølvstendig næringsdrivande journalist, altså gjennom mitt eige føretak. Det skjedde då eg flytta til Lillehammer, og var ukjend i byen. Men eg hadde opparbeidd meg eit bra nettverk, og tok sjansen på å starte for meg sjølv. Ikkje det enklaste i byrjinga, men det balla fort på seg med oppdrag og i dag kan eg vel ikkje sei meir enn at eg har klart å finne draumejobbane: Ansvarleg redaktør for to sportsmagasin og treningsjournalist for Dagbladet.

Slik leverer eg ei sak: I word dokument, men må alltid ha eit bilde i hovudet om korleis sluttresultatet ser ut grafisk…
Slik blei dei to første sidene av word dokumentet oppe til slutt….

Journalistbransjen er tøff. Det er mange om beinet, og jobbane der ute i dag krev at du er dyktig på mange fleire plattformer enn det eg lærte som student på si tid. Det er ikkje nok å berre kunne skrive og ta bilete; no kjem du mykje lenger ved å kunne filme, bruke sosiale mediar for det det er verd med meir. Du bør også kunne dekke fleire sjangrar, og sjølvsagt må du være utadvent, villig til å lære nye ting og aller helst klare å ta mest mogleg på sparket.

Tenkte eg skulle skrive litt om min arbeidskvardag og korleis det er å jobbe som redaktør for to magasin gjennom Media Digital AS. SKIsport har 6 utgåver per år. Sidetalet per utgåve er 84. Friidrett, som er det andre magasinet har 4 utgåver og 54 sider per blad. Det betyr at eg har ansvaret for 10 utgåver med til saman 728 sider. I tillegg skal det oppdaterast på nettet. 

I eit magasin er annonser ein viktig del med tanke på økonomien til bladet, så alle sidene eg no har talt opp gjeld også annonser som eigne seljarar har ansvaret for.

Og akkurat dette med annonser var noko nytt då eg for første gong fekk ei redaktør rolle. Den gong i Magasinet Birken. Dette var januar 2008, og eg fekk ansvar for 8 utgåver i året der det på det meste låg på godt over 1000 sider per år. Då gjekk annonsesalet som ein vind, men eg blei ganske så paff då eg skulle setje meg inn i salg og den verda. Det tok ei stund før eg skjønte greia, for eg trudde jo berre at eg skulle intervjue og skrive. Den gang ei;- eg måtte sette av plass til x-antal annonser, og det var viktig at eg fekk kjennskap til dei ulike annonsørane. Heldigvis møtte eg gode kollegaer på den tida som hadde jobba i bransjen lenge, og gjorde meg etterkvart trygg på arbeidsoppgåvene.

Siste utgåve av Friidrett. Lykke til i VM Karsten og alle dokke andre flotte friidrettsutøvarar. Les meir HER frå VM som startar i morgon.

Å være redaktør for eit magasin betyr ikkje at du skal, eller kan skrive eit heilt blad åleine. Det blir for det første umogleg å rekke over, og magasinet vil bli prega av ein einaste «penn». Du vil heller aldri klare å få med mangfaldet på eiga hand. Difor er det å finne gode skribentar som kan dekke ulike saker viktig. Dette var også nytt for meg i starten, men etterkvart som tida gjekk opparbeida eg meg fleire og fleire dyktige menneske som brann for å skrive og ikkje minst var interesserte i idrett og trening. Eg kan med handa på hjertet seie at eg aldri hadde klart å levere magasin på magasin utan hjelp. Så takk til dokke kjære skribentar som er trufaste til SKIsport og Friidrett.

Ein anna viktig del av det å ha ansvaret er å halde ein god og tett dialog med desken, altså dei som lagar sidene heilt ferdig ( grafisk). Eg leverer sakene i word dokument med bilete og tilhøyrande tekst, så det ser alltid annleis ut når dei er ferdiglaga. Eg har aldri prøvd meg som grafikar, men har sjølvsagt tankar rundt det eg ynskjer skal visast/ kome fram. Og eg synes det alltid er like spennande å sjå korleis dei har løyst materiellet eg har levert frå meg. 

Å være journalist er ikkje berre glamour då du møter forskjellige situasjonar og menneske der ute. Og det er litt viktig å tenkje på for deg som ynskjer å «vie arbeidslivet» ditt til denne bransjen. Du kan møte dei hyggelegaste menneska, men også dei som er «langt nede», som ikkje ynskjer at nokon står og masar på deg, og dei som takkar nei utan å seie kvifor. Å være journalist krev mange fleire eigenskapar enn å berre kunne skrive, ta bilder, filme, informere osv. Det krev god kommunikasjonsevne, audmjukheit, evna til å lytte og ikkje minst være førebudd på det du skal dekke.


Lykke til. Eg angrar ikkje ein dag på valet av yrke.

Springerinneklem

Er i gang…

Etter 1 år med lite trening ( samanlikna med før) har eg no endeleg fått tilbake motivasjonen. Og den kjende eg kom på sjukehuset etter fem dagar i total ro i slutten av august. Det kribla i kroppen då eg blei skriven ut, og så snart eg fekk lov sette eg i gang.

Når eg ikkje er utandørs, trenar eg HER og stortrivast. Treningsstudio på Spenst Arena er stort, opent, har 50-60 meters løpebane med tartan, stort crossfit område, woodway tredemøller, Padel og sjølvsagt vekter og apparat i alle endar. Det eg kanskje likar best, og som eg trur kjem til å bli ein del brukt i vinter er tartandekket. Fin måte å halde ved like steget på når snøen ligg tettpakka utandørs ( og det blir nok ikkje så altfor lenge til).

Litt av studioet. Her køyrte venninna mi og eg Tabata.

Å begynne nesten på scratch igjen er aldri morsomt, men klarar ein å halde fram med jamn trening 3-4 gongar i veka kjem det seg raskt. Eg merkar berre forskjell på to veker. Har så smått starta med intervall, og eg må innrømme at det er passe travelt, men etter mi meining er det den beste «medisinen» for å kome seg raskare i form. I dag køyrde eg fleire to minuttarar, med 45 s aktiv pause. Etterpå blei det styrketrening. I tillegg brukar eg å køyre 5-6 x 60 meter sprint drag, og vil nok auke antallet etterkvart.

Målet er ikkje å springe 5 km under 20 minutt, ei heller løfte 70 kilo i benken, men eg ynskjer å bli så pass i form at eg kan gå lange fine turar på ski i vinter utan å bli kvelt av dårleg kondis, og kunne løpe lengre turar utan å måtte gå i alle bakkane. Berre det å kjenne at formen er stigande, og trivselen med seg sjølv deretter.

Har funne skoa eg diggar. Hoka Rincon heiter dei.
Demping 26/21/5mm dropp. Vekt 179g. Les meir HER

Så til alle dokke som er litt keie om dagen, og ikkje kjem dokke på trening. Start forsiktig. Ikkje «gønn» på med lange harde økter i starten. Kjenn på gleda med å kome seg i aktivitet, og tren gjerne med ei venninne/kamerat/partner. Alt er betre enn ingenting.

Springerinneklem

Eg hugsar…

For ganske så nøyaktig 9 år sidan fekk eg behandling for spiseforstyrrelser. Eg kom til ei dame som gjekk «rett heim» i hjertet og sinnet mitt, og etter den dagen snudde livet seg til det betre. Mykje betre.

Eg hugsar eit spørsmål eg fekk ganske så tidleg, og som eg sjølvsagt hadde vore innpå med tanken, men som eg også slo i frå meg, – var dette med barn. Det å bli mamma. Eg visste ikkje heilt kva eg skulle svare, for på det tidspunktet var det umulig å bli nettopp det. Mensen hadde vore borte i over 10 år, og på det tidspunktet var det lite håp om å få den tilbake. Eg svarte at dette er vel ikkje det eg tenkjer mest på akkurat no, men på same tid gnager det inst inne.

Så gjekk tida, og vi prata ikkje så mykje meir om denne situasjonen. Eg fulgte planen vi la opp saman, og blei med tida betre og betre.

Så skjedde det som eg både frykta, men som eg også ville oppnå;-at mensen kom tilbake. Det var tøft mentalt messig, men på andre sida var eg klar for det. Etter at dette skjedde endra mykje seg hormonelt, og eg blei meir og meir klar over at eg var over dei 3o og ikkje ville leve eit liv utan barn. Det skulle likevel ta nokre år før det underet gjekk i oppfylling.

Eg var 35 år då Noah kom, og 37 når Erle kom, og eg kan ikkje sei noko anna enn at det er det STØRSTE som har skjedd nokon gong. Gode resultat på løpebana, gode jobbar og ellers fine livsopplevingar kjem i skuggen av det å bli mamma. Det er det mest vanvittige som finnast. Å sjå at to småtroll som liknar på deg sjølv (på godt og vondt) er ikkje til å kunne skildre godt nok.

No er mine to augesteinar blitt snart 3 år (24/12) og 5 år (18/10), og eg kan vel ikkje sei anna enn at desse åra har gått steinfort. Sjølvsagt er det ikkje kvar dag som er like enkel når begge snur vrangsida til, men mesteparten av tida er det fantastisk å være mamma. No er det fire dagar sidan eg såg dei, og sjølv om eg veit at dei har det supert med pappa og halvsøsken, saknar eg dei skikkeleg. Eg lyt difor reise litt tidlegare for å hente dei heim i dag:)

Helsing ei som er evig takknemlig for å være mamma.

Springerinneklem

Hjertevennleg pai

I går kveld var eg i bursdag til venninna mi Gerd, og ho serverte som vanleg nydeleg mat. Denne retten var ny for oss begge, og den smakte himmelsk. Eg må difor dele den med dokke. I tillegg er den sunn og hjertevennleg.

Alltid like spennande å kome på middag til venninna mi Gerd (65).

Innhold paideig
125 g hvetemel siktet
50 g sammalt hvete fin, regal
50 g margarin, mykt
75 g kesam
2 ss vann

Paifyll
2 stk kyllingfileter
1 ss flytende margarin
1 stk rødløk
1 fedd kvitløk
100g spinatblad
100g fetaost
3 stk egg
3 dl ekstra lettmelk
10 stk cherrytomater
1/2 ts salt
1 ts pepper
Egg
Melk
Soya

Slik gjer du:
-Bland ingrediensene til paideigen i en food processor.Kjevle ut deigen på et melet bakebord, og legg den over i en paiform. Pass på at deigen dekker godt opp langs sidene. 

-Stek paiskallet på 200 °C i 10-15 minutter.

-Skjær kyllingfiletene i biter og løk i båter. Stek kyllingbitene raskt i en stekepanne med litt margarin. Legg de til side.

-Fres løk og hvitløk til den blir blank og myk.

-Ha kylling, løk og frisk spinat over i paiskallet og fordel cherrytomater, oliven og terninger av fetaost oppå.

-Pisk sammen egg, melk, salt og pepper og ha over.

-Stek paien på 200 °C i ca 50 minutter til paien har stivnet.

-Server kyllingpai med frisk salat til.

Frisk salat og kesamdressing ved sidan av.
Oliven, fetaost, spinat, cherrytomater….Mmmm

Anbefaler å teste denne ut. God laurdag vidare:)
Springerinneklem

Ein draum eg ynskjer å friste dokke med…

Hausten er tilbake. Synes ikkje det er lenge sidan sist han var her…Skulle gjerne hatt sommaren litt til ja.. Men, på andre sida av jordkloda, med berre 1 time tidsforskjell frå Norge begynner sommaren for fullt i november og varar til ut mars. Ja, eg snakkar om staden i mitt hjerte, Western Cape, Sør Afrika.

Stellenbosch distriktet og omegn er spesialistar på gode vinar, og vingårdane er storslåtte.

Eg har skrive om dette reisemålet før, men sidan den gamle bloggen min er lagt ned har også innlegga forsvunne. Og i tillegg må eg innrømme at eg ikkje kan få skrive nok om denne vakre staden.

Stellenbosch ligg ca. 45 minutt med bil frå Cape Town. Det er ein passe liten/stor og koseleg by som ligg midt i det beste vindistriktet, som husar fleire tusen studentar, mange idrettsutøvarar og turistar som er glade i god mat, vin, natur og ei avslappa atmosfære.

Mitt fyrste møte var i samband med treningsleir for snart 20 år sidan. Eg var superspent i fleire veker før avreise. Aldri hadde eg flydd så langt av gårde, og Afrika var heilt ukjent på det tidspunktet. Vi bestilte leilighet midt i sentrum med kort veg til friidrettsstadion, løpestiar, basseng og styrkerom. Som student ved sidan av løpinga var ikkje kontoen stappa av peng, så vi budde spartansk, men heilt greitt for vårt behov. Det einaste eg kunne vore foruten var kakkerlakkane som fann vegen overalt. Fysj…:)

Fine grusveger å løpe på. Her blei det køyrt ein del bakkeintervall.

Den første treningsleiren som forøvrig vara i 3 veker blei svært vellykka ( tok NM gull den sommaren), så vi bestemte oss for å reise den komande vinteren også (som enda med NM gull nummer 3). Etter nokre år la eg opp friidrettskarriera, men ikkje Sør Afrika som reisemål. Det har blitt totalt 8 turar til saman, der mine foreldre faktisk har vore med ein gong. Dei likte seg svært godt, sjølv om dei synes flyturen var i det lengste laget.

Mange er litt skeptiske til å reise til Sør Afrika, då dei trur det er kriminelt over alt. Det er det overhode ikkje, men du treng heller ikkje bevege deg i dei distrikta / områda kor det er fattigdom og usikkerheit. Viss du helde deg der turistar bør halde seg kan du legge vekk skepsisen ein gong for alle.

Mange syklister samlar seg i Western Cape. Her syklar venninna mi, Jennie Stenerhag frå Falun. Ho vann forøvrig Birken i år. Ho flytta til Stellenbosch for fleire år sidan.
Med utsikt til Cape Town fra Robben Island.
Cape Town

Eg har nokre tips til dokke som kanskje kjenner på ei dragning til dette vakre landet.
–Flyturen ville eg tatt på natta. Dvs. reise frå Norge på sein ettermiddag, så mellomlander du og tek nattfly direkte frå mellomlandinga og landar i Cape Town på føremiddagen dagen etter. Det tek ca. 12 timar frå London/Amsterdam/Frankfurt.
–Bestill hotell i god tid, då dette er høgsesong. Legg ved nokre tips lenger nede.Min favoritt er River Manor Boutique Hotel. Men dette er også svært bra.
Leig ein guide ein av dei første dagane for å få ein grov oversikt over området. Spør etter Daniel. Han er fantastisk flink og svært service minded.
–Leig bil, og husk at det er venstrekøyring. Dette kan gjerast i Stellenbosch.
–Turar eg anbefaler er: Kapp Det Gode Håp, Table Mountain, Lions Head, forskjellige vingårdar, vinbyen Franschoek, safari i Botlierskop Private Game Reserve, Robben Island og Route 62 med innlagt besøk/overnatting hos den norske vingården Rosendal.

Vinmarker så langt du ser…
Mmmm, nydelege ostar med tilbehør
Utsikt til tabel Mountain tatt på Lions Head.

Send meg gjerne ein mail viss dokke lurar på meir: kriroset@gmail.com

Springerinneklem som lengtar tilbake

Verd å prøve!

Noko av det kjedeligste eg veit er å være svolten, men ikkje ha lyst på mat. Og går du på diverse medikament som i mitt tilfelle har vore ( og er, men i mindre doser) antibiotika kan matlysta forsvinne. Heldigvis er dette over, så no er det full gass att. Prøvde meg på ei fyldig og god kyllingsuppe med thaismak då eg hadde lunsj med venninna mi Gerd for eit par dagar sidan. Den smakte nydeleg.

Bilde fra godt.no

1 ssingefærfersk, finrevet 
3 feddhvitløk 
600 gkyllingfileteller kylling lårfilet 
250 gnudler 
1 stkbrokkoliliten 
4 stykkervårløk 
1 stkrødløk 
2 ssred currypastethai
2.5 dlkyllingbuljong 
4 dlkokosmelk 
2 ssfiskesaus 
2 tssukker 
1 stklime 
koriander 
thai basilikumeller basilikum 
oljetil steking 

Kok nudlene til slutt. Eg gjorde som oppskrifta i utgangspunkt sa: Kok nudlene i begynnelsen og skyll av i kaldt vatn. Det enda med iskalde nudler som ikkje blei varme av suppa til slutt.
Fersk ingefær, kvitløk, rødløk, vårløk, brokkoli + koriander og basilikum.

Slik lager du nudelsuppe med kylling, rød karri og kokos 

1.Finhakk eller riv hvitløken. Skjær kyllingen i strimler eller jevne biter. 

2.Rens og del brokkolien i jevne små buketter. Finsnitt løk og vårløk. 

3.Fres ingefær og hvitløk i en god klunk med olje. La det frese et par minutter under omrøring over middels sterk varme.

4.Tilsett currypaste og fres videre under omrøring i cirka et minutt (tilsett litt mer olje hvis nødvendig). 

5.Ha i kyllingen og fres videre i et par minutter. 

6.Hell i kraft og kokosmelk. Kok opp og la det syde (ikke boblekoke) i cirka 5 minutter, eller til kyllingen er nesten gjennomkokt. 

7.Tilsett brokkolien og la det syde videre i to små minutter. Smak til suppen med fiskesaus, sukker og limesaft. 

8. Kok nudlene som beskrevet på pakken.

9.Fordel nudlene i suppeskåler. Hell over suppe (pass på å fordele kylling og brokkoli) og dryss over vårløk, rødløk og urter. 

I dag har eg foresten vore på mi første styrketrening på lenge. Det gjorde godt for kropp og sjel og deilig å kjenne at ikkje dei resterande musklene har daua heilt. Så snart pillekuren er over er det klart for løping. No er eg endeleg motivert, og det skal eg utnytte. 1 år sidan sist eg kjende meg skikkeleg ready til å kome meg ut i løpeskoa. Blir nok styggtungt, men ein stad må ein begynne.
Ha ein fin torsdag vidare!

Springerinneklem